Nordland.com.pl - Stowarzyszenie rekonstrukcji historycznych

Broń

Repliki broni krótkiej.

	Mauser M712 Schnellfeuerpistole kaliber: 7,63mm – pojemność magazynka: 10 lub 20 nabojów – masa: 1,25 kg – długość: 28,8 cm – v początkowa: 480 m/s. Pistolet systemu Mausera M1912 zwany - broomhandle. Wersja M 712 skonstruowana w latach trzydziestych XX wieku, miała być przebojem reklamowym firmy, posiadała możliwość prowadzenia ognia ciągłego i zasilana mogła być z dłuższego 20 nabojowego magazynka, wystającego poza obrys broni. Wszystkie egzemplarze pistoletu Mauser dostarczane były z drewnianą kaburo-kolbą, dzięki czemu w określonych warunkach stawał się dość poręczną bronią do walki na niewielkie dystanse. W Waffen SS ceniony za wyjątkowa siłę rażenia.		9 mm Pistole 08 (Luger) kaliber: 9 mm para – pojemność magazynka: 8 nabojów – masa: 0,87 kg – długość: 22,2 cm – v początkowa: 320 m/s. Jeden z bardziej rozpowszechnionych pistoletów w Waffen SS. Zaprojektowany na przełomie wieków wszedł do użytku w 1908 roku. Pistolet z przegubowym zamkiem. Skuteczny zasięg – 50 m. Mechanizm zamka nieosłonięty a jego zanieczyszczenie powodowało zacinanie. Wysoka jakość pasowania elementów nie ułatwiała również jego produkcji.
	Walther P 38 kaliber: 9 mm para – pojemność magazynka: 8 nabojów – masa: 0,84 kg – długość: 21,3 cm – v początkowa: 365 m/s. Wprowadzony w 1938 roku do sił zbrojnych. Miał zastąpić Lugera do czego nie doszło, również z uwagi na ogromne potrzeby rozrastających się sił zbrojnych Niemiec. Zaprojektowany pod kątem masowej produkcji, w okresie wojny wyprodukowano ponad milion sztuk. Łatwiej się rozkładał i czyścił. Doskonale sprawdzał się w warunkach bojowych jako broń boczna.		Colt 1911A1 – Pistole 660 (a) kaliber: 11,43 mm – pojemność magazynka: 7 nabojów – masa: 1,105 kg – długość: 21,0 cm – v początkowa: 250 m/s. Pistolet samopowtarzalny konstrukcji słynnego Johna Browninga, który stał się wzorem konstrukcji broni ręcznej na długie lata. Doczekał się kopii, klonów i produktów licencyjnych na całym świecie. Podczas II Wojny Światowej Niemcy używali zdobycznych pistoletów amerykańskiej produkcji, a także licencyjnej produkcji norweskiej, colta Kongsberg, pod oznaczeniem Pistole 657 (n), a także hiszpańskich Astr. Duży kaliber sprawił, ze był ceniony w Waffen SS mimo kłopotów z amunicją.

Repliki pistoletów maszynowych.

	MP 40 kaliber: 9 mm para – pojemność magazynka: 32 naboje – masa: 3,9 kg – długość z kolbą: 83,3 cm – v początkowa: 380 m/s. Najbardziej popularny pistolet maszynowy niemieckich sił zbrojnych produkowany w latach 1940 – 45, w oparciu o konstrukcję Vollmera w zakładach Erma, Steyr i Haenel. Działał na zasadzie swobodnego odrzutu zamka.		MP 41 kaliber: 9 mm para – pojemność magazynka: 32 naboje – masa: 3,7 kg – długość: 86,4 cm – v początkowa: 380 m/s. Konstruktorem tej broni był Hugo Schmeisser, w założeniu miała konkurować z MP40 i łączyła w sobie cechy tej broni oraz MP 28 Bergmanna. Początkowo MP 41 miał być konstrukcją eksportową, gównie na zamówienie Rumunii, jednakże niedobory w wyposażeniu w broń automatyczną, spowodowały, że całą produkcja znalazła swoje zastosowanie w jednostkach Waffen SS, policji itp.
	MP 28 kaliber: 9 mm – pojemność magazynka: 20,32 lub 50 nabojów – masa: 4,0 kg – długość z kolbą: 87,0 cm – v początkowa: 340 m/s. Ta broń była rozwinięciem konstrukcji pierwszego, seryjnie produkowanego, w świecie, pistoletu maszynowego MP 18. W stosunku do pierwowzoru wprowadzono prosty magazynek pudełkowy, nowy celownik, mechanizm wyboru rodzaju ognia – pojedynczy – ciągły oraz kilka udoskonaleń mechanizmów wewnętrznych. W okresie II wojny Światowej była to już konstrukcja przestarzała, ale powszechnie stosowana w początkowym jej okresie przez wszystkie rodzaje wojsk, później przez jednostki drugorzutowe, pomocnicze, policję.		Beretta 1938 a – MP 738 (i) kaliber: 9 mm– pojemność magazynka: 10,20,30 lub 40 nabojów – masa: 4,19 kg – długość: 85,1 cm – v początkowa: 430 m/s. Zasada działania oparta o odrzut swobodny zamka. Strzelanie odbywało się z zamka otwartego seriami lub ogniem pojedynczym. Mechanizm spustowy z dwoma językami spustowymi. W odróżnieniu od innych wprowadzonych do uzbrojenia w latach trzydziestych pistolet maszynowy M38 był bardzo udaną konstrukcją, celną. Siły zbrojne Niemiec, którym brak było wystarczającej ilości broni automatycznej, szybko zwróciły uwagę na ten pistolet. W berettę uzbrajano żołnierzy wszystkich rodzajów sił zbrojnych spadochroniarzy, waffen ss, wehrmachtu, funkcjonariuszy policji.
	PPsz 41 - MP 717 (r) kaliber: 7,62 mm – pojemność magazynka: bęben 71 naboje, łukowy 35 nabojów – masa: 5,4 kg – długość: 82,8 cm – v początkowa: 500 m/s. Pistolet maszynowy konstrukcji G.S. Szpagina, wyprodukowany w ponad 5 milionach egzemplarzy. Często stosowany i ceniony w jednostkach niemieckich sił zbrojnych, jako broń zdobyczna, z uwagi na dużą jednostkę ognia w przypadku stosowania magazynka bębnowego, prostotę konstrukcji i wytrzymałość mechanizmów oraz części składowych, np. chromowany przewód lufy. Część zdobytych egzemplarzy przerabiana była do kalibru 9 mm Parabellum i wtedy zasilane były z magazynków od MP 38-40 przy wykorzystaniu specjalnego adaptera wpinanego do gniazda magazynka

Repliki karabinów.

Mauser K 98 kaliber: 7,92 mm – pojemność magazynka: 5 nabojów – masa: 3,92 kg – długość: 111 cm – v początkowa: 840 m/s.
Karabinek powtarzalny – podstawowe uzbrojenie strzeleckie niemieckiego żołnierza podczas II Wojny Światowej. Niezwykle niezawodna konstrukcja, produkowany w latach 1935 – 45, w ilości ponad 11 milionów sztuk, wersje produkowane w różnych okresach różniły się od siebie jakością wykonania, rodzajem użytego drewna na łoża, ukompletowaniem wyposażenia etc. Szczególnie starannie wykonane egzemplarze wykorzystywane były jako broń wyborowa i montowano na nich optyczne przyrządy celownicze.

SWT – 40 kaliber: 7,62 mm – pojemność magazynka: 10 nabojów – masa: 3,7 kg – długość: 122,6 cm – v początkowa: 840 m/s.
Karabin automatyczny konstrukcji Tokariewa z 1938. Produkcja nowego karabinu była znacznie trudniejsza niż starego Mosina, okazało się także że żołnierze Armii Czerwonej wykazują zbyt małą dbałość o broń w rezultacie czego karabiny SWT w ich rękach często się zacinały. Po ataku niemieckim na ZSRR w 1941 roku spora ilość SWT dostała się w ręce żołnierzy niemieckich. Otrzymały one oznaczenia Selbstladegewehr 259(r) (SWT-40) i Selbstlade-Zielfernrohrgewehr 260(r) (SWT-40 z celownikiem PU).

Repliki karabinów maszynowych i karabinków.

	MP 44 ( StG 44 ) kaliber: 7,92 mm – pojemność magazynka: 30 nabojów – masa: 6,0 kg – długość: 94 cm – v początkowa: 690 m/s. Pierwsza seryjnie produkowana broń, którą współcześnie można określić mianem karabinu szturmowego, taką z resztą otrzymał nazwę po początkowym określaniu go jako pistolet maszynowy. Zasilany nabojem pośrednim, automatyka broni oparta na odprowadzaniu części gazów prochowych. Ta konstrukcja dała podwaliny pod system współcześnie używanych modeli bojowej broni strzeleckiej. Karabinek StG.44 produkowano w wersji standardowej jak i w wersji z celownikiem noktowizyjnym. Istniała ponadto wersja posiadająca specjalną nakładkę z lufą wygiętą pod kątem 30 stopni do strzelania z czołgu.		ZB 30 – MG 30 (t) kaliber: 7,92 mm – pojemność magazynka: 20 nabojów – masa: 9,6 kg – długość: 116 cm – v początkowa: 800 m/s. Czechosłowacki karabin maszynowy, udoskonalona wersja rkm-u ZB vz. 26 wyposażona w zmodyfikowany mechanizm gazowy z regulatorem gazowym. Wyjątkowo staranna konstrukcja, o dużej niezawodności. Znajdował się w okresie międzywojennym na uzbrojeniu armii czechosłowackiej. Po zajęciu Czechosłowacji przez III Rzeszę ZB-30 trafił do uzbrojenia Wehrmachtu i Waffen-SS.
	MG 42 kaliber: 7,92 mm –taśma: 50 nabojów – masa: 11,5 kg – długość: 121,9 cm – v początkowa: 820 m/s. Doskonały karabin maszynowy MG 34 okazał się być bronią kłopotliwą w eksploatacji ( wymiana lufy i wrażliwość na zanieczyszczenia) oraz drogą w produkcji. Prowadzenie wojny na różnych frontach zaowocowało potrzebą wprowadzenia do uzbrojenia karabinu zachowującego zalety MG 34, ale pozbawionego wspomnianych niedoskonałości, a także łatwego w masowej produkcji. M.in. kluczem do sukcesu okazało się tu tłoczenie metali. W nowym karabinie zastosowano nowy system ryglowania zamka, a wymiana lufy sprowadzona została do kilku prostych czynności. Wzrosła także jego odporność na niekorzystne warunki eksploatacji.

Repliki broni białej

Bagnet - S 84/98
Bagnet 84/98 był używany przez pół wieku, dwie wojny światowe, był inspiracją dla stworzenia bagnetów do innych armii. Bagnet wykonany ze stali, jego długość całkowita to 38,5 cm, ostrze miało długość 25,2 cm. Występowały różne wersje bagnetu. Prezentowana na zdjęciu to wersja z okładkami drewnianymi. Okładziny na rękojeści w początkowym etapie wojny były drewniane, później bakelitowe a pod koniec II Wojny Światowej znowu drewniane. Bagnet wraz z pochwą mocowany był do pasa przy pomocy skórzanej lub parcianej żabki.

nóż okopowy - Grabendolch
Kopia niemieckiego noża okopowego